Elif Şafak'ı çok sevsem de Araf'ı sevemedim.

10 Mayıs 2012 Perşembe


Okuduğum ilk Elif Şafak romanı "Baba ve Piç"'ti. Yazım diline, kurgusuna bayılmıştım. Sonra "Aşk" ve "İskender" okundu sırayla onlar da beğenildi.

Sevdiğim bir yazar olunca, tüm kitaplarını okumak isterim. Ben de sırayla okumadığım Elif Şafak romanlarını almaya başladım, ilk aldığım kitap "Araf"'tı.

O sırada başka kitap okuduğum için benden önce annem okudu kitabı, pek beğenmediğini falan söyleyince kadıncağızı dikkate almadım ben, annem detaylı betimlemelerden, uzun tanımlamalardan hoşlanmadığı için, kesin yine o yüzden sevmemiştir diye düşündüm. 

Yanılmışım, annem haklıymış, hatta az bile söylemiş :) Ben ilk 20-30 sayfadan sonra kitabı yarıda bırakıp bırakmamak konusunda kendimle epey bir mücadele ettim. Genellikle hiç huyum değildir yarıda bırakmak o yüzden biraz daha okuyayım diyerek zorladım kendimi. Ama kitap boyunca sürekli bırakıp bırakmama savaşı verdim. Zerre kadar merak etmedim ne olacak sonunda diye.

Konusu ne diye sorarsanız, Amerika'da, çeşitli ülkelerden gelmiş 3 ev arkadaşı (biri Türk) etrafında dönüyor hikaye, bir kaç da yan karakter var. Bu karakterlerin hayatla ve kendileriyle mücadelesi, değişik ruh halleri falan anlatılıyor, ama elle tutulur bir konu yok açıkçası, ya da ben pek bir sığım anlayamadım.

Eminim okuyup beğenenler de vardır, ama dediğim gibi ben hiç ama hiç sevemedim. Yine de okumak isterseniz ben sizi tutmayayım :) 
PRINT RECIPE

9 yorum

  1. İlk ben değilmişim bu kitabı kenara koyan. İlk 50 sayfasında kasım kasılan ve kendimi kitaba dahil edemeyince bırakanlardanım. Okunma zamanı gelmemiştir der kenara koyarım sonra okunmak üzere almak için. Bu yorumundan sonra ben kitabı hiç rahatsız etmeyeyim yerinden :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Valla en güzelini yapmışsın bırakmakla, keşke ben de bırakabilseydim :) Resmen sonunu getirene kadar kıvrandım. Sırada okunacak bir sürü kitap varken bir kitaba bu kadar takıldığım için üzüldüm epey. Bence de hiç rahatsız etme sen kitabı dursun bıraktığın yerde :)

      Sil
  2. Sanırım ilk okuduğunuz Elif Şafak kitaplarının etkisi var Araf'ı sevmemenizde. Şimdinin aksine, Elif Şafak önceleri daha ağır bir dille yazardı. Örneğin ben yıllar önce Elif Şafak'ı keşfetmiş ve bütün kitaplarını okumuş biri olarak, hala daha en sevdiğim kitabının Araf olduğunu söyleyebilirim. Tabi bir de şu var, bir kitaptan her insan farklı şeyler çıkarıyor, ben kitabı okuduğum dönemde kendimden pek çok şey bulmuştum, onun da etkisi olabilir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnternetteki yorumları incelediğimde Araf'ı sevenlerin de çok olduğunu gördüm, dediğiniz gibi okuduğunu dönemle, ruh halinizle falan da çok ilgili beğenip beğenmemek. Ben kendimden pek bir şey bulamadım o yüzden çok içine de giremedim maalesef. Ama ilk okuduğum Elif Şafak romanı olsaydı sanırım Elif Şafak okumaya devam etmezdim o yüzden çok isabetli olmuş :) Sevgiler

      Sil
  3. ELİF ŞAFAĞIN AŞKI DEFALARCA OKUDUKTAN SONRA TESADÜFEN ARAFA BAŞLAMIŞTIM.AMA O KADAR SIKILDIM Kİ İKİ SAYFA DAHA OKUYABİLMEK İÇİN KIVRANDIM RESMEN.2 HAFTADA 70 SAYFAYI ZORLA OKUDUM.ELİF ŞAFAKTAN DAHA GÜZEL ROMANLAR BEKLİYORUM.

    YanıtlaSil
  4. acaba olay örgüsünü çıkarabilir misin maddeler halinde lütfen

    YanıtlaSil
  5. Ben de kendimi ne kadar zorlasam da 50-55 sayfayı geçemeden bırakanlardanım.Acaba kendimi mi veremedim diye çok zorladım.Malasef bıraktığım yerde hala duruyor...

    YanıtlaSil
  6. Zorla okuyorum kitabi sırf yarıda bırakmamak icin ama cok sıkıcı gereksiz uzun cümleler var

    YanıtlaSil
  7. Benim ilk pkuduğum romanı Araf'tır Elif Şafak'ın. Aslında çok büyük önyargılarım vardı yazara karşı yine de tavsiye üzerine başlamıştım. Kitabı okurken zaman zaman sıkılsam da Zarpandith benim için apayrı bir yere sahiptir ve Araf=Zarpandith'tir. Ayrıca Elif Şafak hakkındaki düşüncemi de fazlasıyla değiştiren bir kitaptır. Dolayısıyla Araf'ın bendeki yeri ayrıdır.

    YanıtlaSil

© Özge'nin OltasıMaira Gall