Ben çayın çok sevildiği, tam anlamıyla çay tiryakisi bir ailede büyüdüm, annem akşam yemeğini yerken çayın suyunu koyar ki yemek sonrası hazır olsun. Benimse iş hayatına başlayana kadar çayla aram hiç yoktu. kahvaltıda bile çay içmez suyla kahvaltı ederdim :) İş hayatına atılınca, ofiste sıkıntıdan dur bir bardak içeyim, bir bardak daha derken, iyice kaynaştık. Annem gibi ben de kaliteli ve hakkıyla demlenmiş çayı ayırt edebilmeye başladım.
Üstüne bir de eşimin hem anne hem baba tarafı Rize kökenli olunca çay hayatımızın parçası haline geldi. 5-6 yıl önce Rize’ye gittiğimde gördüğüm manzara karşısında ağzım açık kalmıştı. Evlerin önü arkası yolların kenarı, aklınıza gelebilecek en ufak toprak parçasında bile çay ekili. Tam anlamıyla bir yaşam tarzı diyebilirim.
