Psikoterapi Öykülerini Sevenler Buraya

Gülseren Budayıcıoğlu'yla teyzem sayesinde tanıştım. Teyzemle her okuduğumuz kitabı birbirimizle paylaşırız, zevklerimiz çoğu konuda olduğu gibi kitaplar konusunda da benzerdir. 2-3 yıl oluyor, bir gün "Madalyonun İçi" diye bir kitap verdi bana. "Harika bir kitap oku çok seveceksin" dedi. İyi ki de demiş. Yoksa çok yüksek ihtimalle ne bu kitaptan ne de yazarın daha sonra çıkardığı diğer iki kitaptan haberdar olurdum. 

Kitabın yazarı Psikiyatr Dr.Gülseren Budayıcıoğlu, basılan üç kitabında da hastalarıyla geçirdiği terapi seanslarını anlatıyor. O kadar akıcı bir anlatımı var ki, sanki okurken o insanlar karşınızdaymış, onlar anlatıyor siz de dinliyorsunuz gibi geliyor. Anlattıklarına, yaşadıklarına inanamıyorsunuz, insan beyninin karmaşıklığına şaşırıyorsunuz, yok canım bu kadar da olmaz diyorsunuz. Filmlere taş çıkartan hikayeler var ama film değil gerçek.

Ben psikoterapi öyküleri okumayı sevdiğim için ve psikolojiye olan ilgimden dolayı çok çok sevdim bu kitapları. Son kitabı "Hayata Dön"ü daha yeni bitirdim. Önceki 2 kitabı daha çok sevdiğimi itiraf etmeliyim ama yine de keyifle okuduğumu söyleyebilirim.

14 Şubat, Beklentiler ve Hayal Kırıklıkları Üzerine...

Hayatımın hiç bir döneminde pahalı hediyelerde olmadı gözüm. Ben her zaman maddi değeri olmayan hediyelerle de çok ama çok mutlu olabilirim. Yeter ki karşımdaki içinden gelerek, beni mutlu etmek için almış olsun o hediyeyi. Yoksa zoraki, sırf laf işitmemek için alınmış bir pırlantadan çok daha değerlidir içten gelerek alınmış bir çiçek.

14.Şubat her ne kadar ticari bir gün olarak görülse de bence sevdiğiniz kişiyi sevindirmek, sıradanlaşan ilişkinize renk katmak için bir bahane olarak değerlendirilebilir. Küçük bir çiçek kimsenin bütçesinde büyük bir delik yaratmaz herhalde. 

Ama, benim sevgilim çiçek alırsam kafama atar, illa pahalı bişeyler bekler diyorsanız o zaman size aşağıdaki yazıyı okuyun derim :)

Bu yazı sevgili Can Dündar'ın bugün Milliyet'teki köşesinde yazdığı 14 Şubat yazısı. Bence çok anlamlı.

Ağızda Dağılan Cevizli Kurabiye

Kurabiye sevmem diyenlerden misiniz? Bu kurabiyeyi yemeden karar vermeyin derim ben. Başka kurabiyelere hiç ama hiç benzemiyor. 

Bir kere çok şekerli değil içinizi baymıyor, sonra kıyır kıyır, ağzınıza attığınız gibi dağılıyor nasıl bitti anlamıyorsunuz, üstelik de yapması çok kolay. Tabii ki anlatmakla olmaz mutlaka denemelisiniz. 

Bu kadar reklamdan sonra gelelim tarifine. Aşağıdaki ölçülerde yaparsanız çok fazla çıkıyor, saymadım ama 50 tane civarında olabilir.  Ben genellikle yarım ölçü yapıyorum. Ama bolca yapıyım bir kaba doldurur gidip gelip yerim diyorsanız ben size engel olmıyım :)

Lokum Gibi Et Pişirmenin Sırrı "Mühürleme"

Böyle bir yazı yazsam mı yazmasam mı çok düşündüm, belki bir çok kişinin bildiği bir şeydi de ben geç öğrendim bilmiyorum ama en azından benim gibi birileri varsa faydam olur diye yazmaya karar verdim :)

Yemek konusunda en zayıf olduğum alan et yemekleri diyebilirim. Bizim evde sebze ve tavuk yemekleri daha popüler olduğu için kırmızı et konusunda biraz geri kaldım. Aslında ızgarada pişmiş bifteğe bayılırım ama ne zaman yapsam ya çok kuru oluyordu ya da lastik gibi çiğne çiğne yutulmuyordu. Ben de sonunda pes etmiştim.

Sanırım "mühürleme" kelimesini ilk kez Master Chef programında duydum. Sonra bolca araştırma yaptım konuyla ilgili. İşin özü şuymuş öncelikle eti pişireceğiniz tavayı yüksek ateşte iyice kızdırıp etin önünü arkasını kızartıyorsunuz ki buna mühürleme deniyor bu sayede etin suyu içine hapsoluyor ve lezzetini kaybetmeyip yumuşacık içi sulu bir etiniz oluyor. Baştan anlatacak olursam;

Grip sayesinde izlediğim filmler...

4 gündür grip yüzünden evde yatıyordum dolayısıyla yapılacak en iyi şey film izlemekti. Ben de öyle yaptım. Bir iki tane de daha önceden izleyip yazamadığım film vardı onları da ekledim aşağıda topluca yazıyorum. 

Bu grip denilen illet her sene güçlenerek geliyor sanırım, ilk defa grip yüzünden doktora gittim, iğne falan oldum da ancak kendime geldim. Aman dikkat edin.

Extraordinary Measures (2010)

Son dönem izlediğim filmler içinde en etkileyici olanıydı diyebilirim. Gerçek bir hikayeden uyarlanmış olması da etkileyiciliğini artırıyor.

Filmin konusu, iki çocuğu da nadir görülen genetik bir kas hastalığı olan Pompe hastası bir babanın çocuklarını yaşatma çabası olarak özetlenebilir. 

Bu tarz filmleri seviyorsanız mutlaka izleyin. Sonunda da sağlıklı olduğunuza bir kez daha şükredin.

Sunshine Cleaning (2008)

"Little Miss Sunshine"ın yapımcılarından çıkmış bir film bu . Alan Arkin, Emily Blunt ve Amy Adams oynuyor. Sıradan insanların sıradan hayatlarını anlatan buna rağmen sıradışı bir film. Little Miss Sunshine'ı çok sevmiştim bu filmi de o yüzden izledim. Pişman olmadım, beklediğim gibi bir filmdi. Ama herkesin seveceğini garanti edemem.

Konusuna gelirsek, Rose babasız büyüttüğü bir oğlu olan, hayatta bir türlü başarılı olamamış bir kadın. Evlere temizliğe gidip geçinmeye çalışıyor. Annesi o küçükken intihar etmiş, babası başlı başına bir olay, kızkardeşi bir işte tutunamayan kimseye eyvallahı olmayan bir kız. Rose hepsini idare etmeye çalışırken aslında hiç bir şeyi doğru düzgün yapamadığının farkında. Yaratıcı zekaya sahip oğlu gittiği devlet okulundan zeka geriliği gerekçesiyle atılır. Rose oğlunu özel okula göndermek için daha çok paraya ihtiyaç duyar ve ilginç bir işe girer: Cinayet mahalli temizleme. 

Bağımsız sinemaya ilgi duyuyor ve klişelerin dışında bir şey izlemek istiyorsanız buyrun.