Gribin Doğal İlacı Tavuk Suyuna Çorba

 

29 yaşında tanıştım ben mutfakla, bir çoğuna göre geç bir yaş. Belki de o yüzden, geri kalmamak adına sürekli farklı yemekleri deniyor ve hepsini en azından bir kez yapmaya çalışıyordum. Ancak bazı yemekler vardı ki hep sona attığım, onlar benim için ileri seviyeydi, biraz tecrübe edinip öyle yapmalıydım. İşte tavuk suyuna çorba da bu kategoriye girip sürekli ertelenenler arasındaydı. Anne çorbasıydı o, anneler kadar iyi yapılamazdı.

Dün akşam dolapta ne var ne yok karıştırırken, geçen gün haşladığım bir parça tavuk göğsü ve ayırdığım bir bardak tavuk suyu gözüme çarptı. İşte dedim denemenin zamanı geldi artık. İnternette çeşitli tarifler olmakla birlikte, yıllardır takip ettiğim sevgili Devletşah'ın sitesinde görüp bir gün bunu yapmalıyım dediğim bir tarif vardı, onu  denedim. Müthiş lezzetli bir çorba oldu.

Ölçüleri biraz azalttım elimde çok fazla tavuk suyu yoktu çünkü, aşağıdaki tarif 2 kişi için yeterli geliyor.

Fetih 1453...

Pazar günkü yazımda Fetih 1453'ü izlemeye gideceğimizi söylemiş ve filmle ilgili fikrimi sizinle paylaşacağımı yazmıştım. Özetle şunu söyleyeyim, genel olarak etkileyici bir film ancak detaya girildiğinde çok fazla eksik olduğu tartışılmaz.

Ben tamamen beklentisiz bir şekilde gittim filme, hatta eşim izlemek istemese muhtemelen gidip izlemezdim, nedense çok merak ettiğim bir film değildi. Pişman oldun mu derseniz hayır olmadım ama iyi ki gitmişim ne süper filmdi de diyemem. Tam anlamıyla nötr durumdayım.

Öncelikle film 3 saat sürüyor, hayatımda ilk defa sinemada 2 ara verilen bir film izledim. İlginçti gerçekten. Filmin ilk yarısı inanılmaz sıkıldım. Bir şeyler anlatmaya çalışmakla birlikte nasıl anlatacaklarını pek becerememişler. Kopuk kopuk her biri 3-5 dk lık sahnelerden oluşan 1 saat öyle geçti. Diyaloglar korkunç yetersiz, akıcılıktan ve doğallıktan uzak. Laf olsun diye yazılmış sanki. Sabah içtiğim alerji hapının etkisi de olsa gerek bir ara uykuya dalmamak için epey direndim.

Şarap Açmayı Eğlenceye Dönüştüren Alet

Geçtiğimiz Pazar günü arkadaşlarla bizde toplandığımızdan bahsetmiştim. Pastalar börekler yendi, çaylar içildi. Muhabbet güzel olunca geceye şarapla devam edelim dedik. Tirbuşon nerde falan derken aklıma dolapta duran ve daha önce kullanma fırsatı bulamadığım Homend Şarjlı Şarap Açacağı geldi. 

Şimdi diyceksiniz ki madem kullanmıyorsun ne işi var sende bu aletin. Şöyle ki; yılbaşından bir iki hafta önce Benim Günlerim blogunun sahibi sevgili Berna sitesinde bir çekiliş düzenledi. Benim katıldığım ilk blog çekilişiydi bu. Kahvaltı için değişik öneriler yollamamız gerekiyordu. Ben de pancake tarifimle katıldım. Ve çekiliş sonucunda ben kazandım, ödülüm Homend Wineup 2201 Şarjlı Şarap Açacağı'ydı.

Biz çok fazla şarap tüketen bir çift değiliz aslında, ama yine de arada bir canımız istediğinde bir türlü düzgün şekilde çıkmaz o lanet mantar. Ya parçalanır, ya içine itmek zorunda kalırız falan. (tamam bizim elimizdeki tirbüşonda da problem olabilir ya da biz beceriksizizdir) Sonuç olarak bende stres yaratıyordu şarap açma olayı. 

Güneşli Bir Pazar Gününün Mutluluğu

Güneşli bir güne uyanmak kadar mutluluk verici bir şey olabilir mi hele ki o gün Pazar günüyse. Ben sanırım enerjimi güneşten alıyorum, soğuk bile olsa (ki asla tercihim değil) yine de güneş varsa bir nebze daha mutlu oluyorum. 

Bir de dünden kalma bir mutluluk var üzerimde; 2001 yılında mezun oldum üniversiteden, çok güzel bir arkadaş grubumuz vardı, araya 10 yıl girdi ama biz hiç kopmadık birbirimizden. Şimdi eşlerimiz ve aramıza katılan miniklerle buluşup görüşmeye devam ediyoruz. Dün gece de bizdeydik yaklaşık 12 kişi, yedik içtik, eğlendik. İnsanın yaşı ilerledikçe daha da bir önemli oluyor dostluklar, yıllardır biriktirilen anılar daha bir bağlıyor insanı birbirine. Yıllar geçtikçe konular da değişiyor, dersler, sınavlar derken, okul bitti iş güç konuşur olduk biraraya geldikçe, sonra aşklar, evlilikler, düğünler geldi. Şimdi de çocuklu olmanın dertleri, güzellikleri konuşuluyor. Sürekli değişen gündem değişmeyen dostluklar. İyi ki varsınız hepiniz...

Bugün maalesef bloga fazla vakit ayıramıycam, kendimi bir an önce dışarı atmayı planlıyorum. Akşamüstü sinemada yerimizi ayırttık Fetih 1453'ü  izliycez. (Ben pek ümitli değilim filmden ama izlemeden olmaz bir gidip görelim) İzledikten sonra fikirlerimiz bizzat bildiricem :)

Hadi siz de çıkın dışarı atın kendinizi, önümüzdeki hafta yine kar geliyormuş, biraz güneş enerjisi depolamak lazım :)

Mayonezli Patates Salatası

Geçen akşam yemek yerken aklıma geldi, patates olmasaydı napardık diye düşündüm. Ben şahsen mutfağımda çok fazla kullanıyorum patatesi. Çeşit çeşit salatalar yapıyorum yemeklerin yanına, fırında kremalısı, baharatlısı, haftasonları omleti derken haftanın en az 3 gününde patates bir şekilde yeniliyor.

Yılbaşında yaptığım ve bloga koymaya fırsat bulamadığım leziz bir patates salatasını sizinle paylaşmak istedim bugün.

Bu tarif biraz rus salatasına benziyor (siz amerikan da diyebilirsiniz ama orjinali rustur). Ben rus salatasını, mayonezle olan aşkıma rağmen biraz ağır buluyorum. Patatesli olan bu salata daha hafif ve yemesi keyifli bence.