I SMURF IT :)

Şirinler, çocukken en sevdiğim çizgi filmlerden biriydi. Hatırlıyorum da 4-5 yaşlarındayken ne zaman pikniğe gitsek ağaçların dibine dikkatlice bakmaktan kendimi alamazdım, çünkü her bölümün sonunda şöyle bir şey derdi "eğer yeterince dikkatli bakarsanız ormanda onları görebilirsiniz", bir yandan bilirdim saçma olduğunu, ama bir yandan içimden bir ses ya doğruysa derdi, kimseye çaktırmadan araştırmaya devam ederdim :)

Tiyatro Sezonunu Açtık...

Benim için Ekim ayı demek tiyatro sezonunun açılması demektir, bir tanesi üç sokak ötede olmak üzere evimize yakın 2 tane İstanbul Şehir Tiyatroları sahnesi bulunduğu için fırsat buldukça yeni oyunları izlemeye çalışırız. Bir yandan da Devlet Tiyatrosu oyunlarını takip ederim, ilgimizi çeken oyun olursa kaçırmayız. 

Bu sene de Ekim ayının ilk haftası bir girip bakayım hangi oyunlar var dedim, bize yakın olan sahnede "Doğum Günü Partisi" adında bir komedi oyunu olduğunu gördüm, oyuncuları görünce daha da ilgimi çekti, Jülide Kural, Cem Davran, Özge Borak, sahnede izlemek istediğim oyunculardı. Hemen biletlerimizi aldım ve oyun gününü heyecanla beklemeye başladım. 

Tefal Yoğurtçum Workshop'ı ve İlk Yoğurt Denemem

MSA'da yediğimiz tarçınlı elmalı yoğurt

Önceki hafta Tefal'den aldığım sürpriz hediyeden bahsetmiştim size ve tekrar MSA'da bir workshopa davet edildiğimden. O günden sonra heyecanla beklemeye başladım etkinlik gününün gelmesini. Ve nihayet geçen gün düştüm yola. MSA, içinde bulunmaktan çok mutlu olduğum bir yer, huzurlu bir ortam, her yerden mis gibi yemek kokularının gelmesi de bu huzura katkıda bulunuyor tabii. 

Benim gibi Boğa burcu olanlar bilirler biz yaşamak için yemeyiz yemek için yaşarız, sırf doymak için yemek bana göre değil, o yemekten zevk almalıyım her şeyden önce. Öğlen iş yerinde sevmediğim ya da o gün yemek istemediğim bir yemek varsa resmen mutsuz oluyorum, tüm neşem kaçıyor. Sırf kebap yemek için günü birlik Antep'e gidip gelebilirim o kadar yani.

Karnabahar Graten'i bir de böyle deneyin...

Geçenlerde ne yemek yapsam diye düşünürken (ki yemek yapmanın en zor kısmı bence ne yapılacağına karar vermek) dolapta duran karnabahar aklıma geldi. Ben karnabaharı sadece fırında beşamel soslu olursa yiyebilirim ama bu sefer her zaman yaptığım şekilde yapmak istemedim. (Her zaman yaptığım şöyleydi: kıymalı soğanlı domatesli şekilde yemek yapar gibi pişirip sonra tepside üstüne beşamel sos döküp fırına atıyorsunuz) 

Farklı ve daha hafif bir karnabahar graten tarifi ararken internette videolu bir tarif buldum, izledim çok lezzetli gözüküyordu eve gidip hemen yaptım veee bingo; inanılmaz lezzetli bir yemek oldu, öyle böyle değil yani. Ben şahsen karnabahardan böyle bir performans beklemiyordum. Malzemeler ve yapılışı çok uzun ve zor gibi görünüyor ama yapması gayet kolay. Yalnız yaparken ay muskat yok onu koymıyım, bulyon zararlı onu da boşver derseniz benim anlattığım lezzeti bulamazsınız yavan bişey olur baştan söyliyim.

Bin Muhteşem Güneş

Khaled Hosseini'nin adını ilk kez "Uçurtma Avcısı (The Kite Runner)" filmini izledikten sonra duydum. Film Afgan kökenli yazar Khaled Hosseini'nin çok satan aynı adlı ilk romanından uyarlamaymış, oldukça etkileyici, insanın midesine yumruk yemiş gibi hissettiren bir filmdi. Uzun süre etkisinden çıkamadığımı hatırlıyorum. 

"Bin Muhteşem Güneş" de yine aynı yazarın çok konuşulan ve sevilen romanı. Geçtiğimiz hafta elimden bırakmadan okudum diyebilirim.

Kitabı okumadan önce, Afganistan'ın bende yaptığı çağrışımlar ikiz kulelerdi, Talibandı, Bin Ladindi, bombalardı ama insanlar değildi, kadınların çektiği sıkıntılar değildi. Kitapta, Afganistan'ın 70'li yıllarından başlayarak günümüze kadar gelen tarihi boyunca, birbirinden çok farklı şekilde yetişmiş iki kadının Meryem ve Leyla'nın hayatlarına tanık oluyoruz. Bir şekilde kesişen hayatlarına... Sovyet işgalini yaşıyoruz, siyasi oyunları,  yoklukları, evlerin üzerine düşen bombaları, ölümleri, kadınların yaşadığı eziyetleri. Taliban'ın yönetime gelmesiyle birlikte yanlarında erkek olmadan evden dışarı bile çıkamayan kadınları...