El Yapımı Makarna ve Sosları Etkinliği

Aslında aklımda hiç yoktu böyle bir workshop'a katılmak, her şey bitti de elde makarna yapmak mı kaldı diye düşünüyordum. E nasıl oldu da katıldın derseniz;

Garanti Emeklilik Hobi Klüplerini duymuşsunuzdur belki, eğer Garanti Emeklilik üyesi iseniz bir çok alanda anlaşmalı hobi kurslarından %50 civarında indirim hakkınız oluyor. Ben yaklaşık 4 yıldır GE üyesi olmakla birlikte hiç yararlanmamıştım bu fırsattan. Ocak ayında bunu değerlendirip bir yemek kursuna gitmeye karar verdim. Üstelik anlaşmalı yemek kursu EKS Mutfak Akademisi evime de çok yakın.

Ocak ayı etkinlik listesini inceledim seçeneklerde pek ilgimi çeken bir şey yoktu ama kafama koymuştum illa ki katılıcam birine diye, sonunda içlerinde en eğlenceli gözüken makarna yapımını seçtim. Bir arkadaşımı da yanımda indirimli şekilde götürebileceğimi öğrenince, çok sevdiğim arkadaşım Emel'le birlikte rezervasyonumuzu yaptık ve 19.Ocak'ta iş çıkışı heyecanla EKS'ye gittik. 

Daha önce İglo etkinliğinde de şefimiz olan Barış Aytekin bizi tezgahlarımızın başına çağırdı ve sandığımızdan da zor bir süreç başladı.

Makarna yapmanın en zor kısmı hamurun yoğrulması, biz iki kişi dönüşümlü olarak yoğurduk ama epey yordu bizi. Daha önce evde ekmek yoğurup (makinada değil elde) pişirmişliğim var fakat makarna hamuru daha sert olduğu için kıvama getirmek çok meşakkatli bir iş :) Aşağıda makarna hamuru ve ekşili sos ile peynir dolgulu ravioli tarifini paylaşıyorum. Aslında 2 çeşit daha makarna ve sos var ama onları da sonraki yazılarda paylaşıcam.

Kar, Kış, Hastalık...

İstanbul'a tam anlamıyla kış geldi, karıyla soğuğuyla kışı yaşıyoruz bu aralar. Blogumu okuyorsanız bilirsiniz kardan ve kıştan hoşlanmadığımı, vücudum da benim gibi kışa tepkili olsa gerek, 1.Ocak'tan beri kronik farenjitim tavan yaptı öksürmekten ölüyorum. 

Geçen hafta geçer gibi olmuştu tam sevinirken daha beter şekilde hortladı, bu sefer ateş ve griple birlikte tekrar öksürmeye başladım. Neyse ki dün kar dolayısıyla 2 saat erken çıktık işten de eve gelip yattım, kendime de güzel bir kış çayı yaptım onu içtim. Sanırım bu haftasonunu battaniye altında film izleyip kış çayı içerek geçiricem. 

Aslında yazmak istediğim başka yazılar var ama bir süre erteledim onları, size lezzetli bir çay tarifi vericem. Biz bu ara evde ne varsa ekleyip kaynatıyoruz. Hem lezzetli hem vitaminli oluyor. Siz de kendi çay çeşitlerinizi yapabilirsiniz.

İzlenesi bir film "The Help"

"The Help" Kathryn Stockett'ın aynı adlı romanından uyarlanmış bir film ve son yılların en iyi uyarlama senaryosu olduğu söyleniyor eleştirmenler tarafından. Amerika'da Ağustos.2011'de vizyona giren filmin Türkiye vizyon tarihi 10.Şubat'mış. İzlemeyi çok istediğim bir filmdi dolayısıyla bu kadar uzun süre bekleyemeyip malum yollardan bir şekilde izlemeyi başardım. İyi ki de izlemişim.

Film 60'lı yıllarda Amerika'nın güney eyaletlerinden Mississippi'nin Jackson kasabasında geçiyor. Zenci nüfusun kölelikten kurtulduğu ancak hala yasalarla beyaz halktan ayrı tutulduğu ve karın tokluğuna hizmetçi olarak çalıştırıldıkları bir dönem bu.

Çay partilerinden birinde kasabanın zengin ve şımarık kadınları ve Skeeter

"Dr.Oetker Profiterol" denedim, onayladım...

Çocukluğumda annemin yaptığı ve benim en sevdiğim tatlı eklerdi (aslında profiterolle aynı ama ekler diyorduk biz ona). Önce hamurları pişirip içine beyaz krema dolduruyor, üstüne de çikolata sos döküyordu. Ekler topları fırında kabarır dışarı çıkarınca da sönerdi o arada kremayı sıkmak gerekirdi. Bu yüzden yapması biraz zahmetliydi ve annem de pek sık yapmazdı.  

Dr.Oetker profiterol paketini görünce aklıma bunlar geldi acaba çok mu zor olur, uğraşmaya değer mi derken aldım bir tane, olursa olur olmazsa bir daha almam dedim. 1-2 ay erzak dolabında bekledikten sonra yılbaşında tatlı kontenjanından menüye dahil oldu kendileri.

Sonuç mu, bence mükemmel bir tatlı oldu. Yapması inanılmaz kolay ve eğlenceliydi. Normalde profiterol benim sevdiğim bir tatlı değildir, ağır gelir içimi bayar ama bu çok güzel oldu. İçine konulan muhallebi benzeri krema hem hafif hem lezzetliydi. 

Paketin arkasında yazıyor ama ben fotoğraflarla anlatıcam yine de.

Şirinler Köyünü Buldum :)

Sonunda Şirinler Köyü'nü buldum ve sizin için fotoğraflarını çektim :) 

Şaka bir yana, geçen ay Kinder yumurtalarından Şirinler'in çıktığını duyunca bir yandan eşim bir yandan ben her gün 2-3 tane almaya başladık, bir tek 

 eksikle hepsini tamamladık. Geriye bir sürü Kinder çikolatası kaldı yenmeyi bekleyen. (Çikolatayla pek aram yoktur da)

Şirinleri zaten çok severim, ama filmini seyrettikten sonra daha da bir aşık oldum kendilerine hatta yazmıştım biblolarından bulup evin belli yerlerine koymak istiyorum diye. Kinder sayesinde bu dileğim de gerçek oldu. La la la la la la :)

Gülmeyin canım, herkesin içinde bir çocuk vardır di mi ama;)