El Açması Nişastalı Çıtır Börek

Lise son sınıftayken en sevdiğim ders kimyaydı, organik kimyayı o kadar çok seviyordum ki okul hayatımda ilk kez bir derste sınıf birincisi olmuştum. İşte o dersin çok sevdiğim bir öğretmeni vardı, Gülden Dal Kozan :) Zaten çoğu zaman dersleri daha çok veya daha az sevmemize de en büyük etki o dersin öğretmeni oluyordu.  Bizim mezun olduğumuz dönemde ne cep telefonu ne sosyal medya ve hatta internet de olmadığı için mezun olduktan sonra her birimiz bir şehre dağıldık, yıllarca çoğu arkadaşımla ve öğretmenlerimizle hiç haberleşemedik. 

Yıllar yıllar sonra instagram'da bir baktım ki Gülden hocam :) Sonra birbirimizi takip edip haberleşmeye başladık. Bir gün bana bir mesaj attı, Özgecim çok güzel bir börek tarifim var, mutlaka yapmalısın dedi. Tarifi gönderdi, bir baktım ki el açması bir börek, ama ben hiç yapmadım el açması börek desem de çok kolay olduğuna beni ikna etti :) İşte tarifini vereceğim bu börek de o bahsettiğim el açması börek.

Patatesli Dilim Börek

Çocukken annemin sık sık yaptığı, sonra ne olduysa ortadan kaybolan o nefis rulo börek, geçenlerde bir anda aklıma düşüverdi. Anneme sordum nasıl yapılıyordu diye, tarif defterimde vardı dedi, tabii hemen kaptım defteri. 

Haftasonu arkadaşlarım kahvaltıya gelecekti, nasılsa beş çayına uzayacak o kahvaltı ya, dedim bir kısmını kahvaltıya pişiririm, bir kısmını da çayın yanına :) Akşamdan sardım dolaba attım, sabah kahvaltıya bir tepsi dilimleyip pişirdim, herkes bayıldı. Yemeye doyamadık. Akşamüstü bir tepsi daha pişirdim onlar da kapış kapış gitti. Şu 3 böreği zor kurtardım fotoğraf çekebilmek için :)

O kadar pratik bir tarif ki, tek tek uğraşmadığınız için 10 dakikada hazır oluyor. Tek sıkıntısı dolapta 1 gece beklemesi gerekiyor. O yüzden akşamdan yapmalısınız. 

Kardeşimin Hikayesi

Bazı romanlarla ilgili tuhaf ön yargılarım oluyor, bu yüzden ya hiç okumuyorum ya da çok geç okuyorum. Bu roman da onlardan biri.  Aslında Zülfü Livaneli romanlarını çok severim, anlatımı, akıcılığı, konuları ele alışı harikadır. Nedense Kardeşimin Hikayesi yayınlandığı dönemlerde bir kaç yorum okumuş, belki de yorumları yanlış değerlendirip okumamayı tercih etmiştim. 

Neyse ki, annem alıp okumuş da, bana verdi mutlaka oku seversin diyerek. Tabii ki elime aldığım andan itibaren her şeyi bırakarak kitabı okuyup bitirme telaşına düştüm, çoğu Livaneli romanında olduğu gibi. Bir kez daha yorumları çok fazla dikkate almamam gerektiğini öğrendim, çünkü kitap konusunda zevkler çok değişken olabiliyor. Kitabı okuduktan sonra da tekrar yorumlara baktım, bir çoğuyla aynı fikirde değildim. Ben çok zevk alarak, sonuna kadar aynı heyecan ve merakla okudum. 

Susamlı Çıtır Tavuk Lokmaları

Bazen bazı yiyecekleri tesadüfen keşfediyorum. Bu çıtır tavuklar da öyle oldu aslında. Şöyle ki, bir gece dondurucudan kuşbaşı doğranmış tavuk butları çıkardım, çözülsün diye. Niyetim de köri soslu kremalı tavuk yapmaktı. Gökçe yemez ama eşimle ben severiz, Gökçe'ye de başka bir şey yaparım diye planladım. 

Ertesi gün eşim işinin uzayacağını, yemeğe gelemeyeceğini söyleyince, tavuklarla baş başa kaldık, kendime körili tavuk Gökçe'ye ayrı bir şey yapmakla uğraşmak istemedim, ki zaten hepsini ben yiyemezdim. Keşke şinitzellik göğüs eti indirseydim, Gökçe sever onu derken; aynı işlemi bunlara yapsam olmaz mı, çıtır tavuk olur işte dedim. Mutlaka kuşbaşını bu şekilde kızartan vardır, ama ben hiç denememiştim daha önce. (Amaan sen de yeni bir şey gibi anlatıyorsun falan diyecekseniz yani  baştan söyleyeyim, benim için yeni bir şey:))

Tereyağlı Pasta Keki ile Kolay Pasta

Size öyle güzel bir pasta keki tarifi vericem ki, bundan sonra rahatlıkla evde doğumgünü pastası yapabileceksiniz :) Ama öncelikle pasta maceramı başından anlatmak istiyorum. (Sıkılırsanız direkt tarife geçin :))

İlk kez Gökçe'nin 3 yaş doğumgününde, pastasını ben yaparım ya nolucak ki diyerek giriştim işe. Neredeyse  1 ay boyunca pandispanya ve pasta kremalarıyla yatıp kalktım, bir sürü tarif okudum. 3 gece önceden başladım pastayı yapmaya, hatta öncesinde de 2 kere deneme yaptım. Evet sonunda ortaya bir pasta çıktı, benden tam puan alamasa da yiyenler çok beğendi. İstediğim kadar ıslak olmamıştı, çünkü ölçüyü kaçırıp çok ıslak yapmaktan korkmuştum, pandispanya eşit kabarmamıştı, ama bir şekilde halletmiştim. Sonuçta çok ama çok yorucu olmuştu ve mükemmel pastaya epey uzaktı. 

Bir daha denemek için 9 ay bekledim :) Eşimin doğumgünü 1 Ocakta, yılbaşı gecesi ona minik bir pasta yaptım, üstelik sabah kalkınca karar verdim ve öğlene kadar yapıp bitirdim. Ee o kadar da zor değilmiş aslında, aynı gün bile yapılıyormuş dedim. Lezzeti ilk seferden daha iyiydi, keki daha iyi ıslatmıştım.

Pasta maceram Gökçe'nin geçen seneki okul pastasını yaparak devam etti, çok büyük kare bir pasta yaptım, pandipanya yüzünden çok uğraştım, biri az kabardı biri yamuk oldu, kestim biçtim hallettim. Ama bu sefer ıslaklığı ve tadı şahaneydi.

Sözün özü, pasta yapmak çok keyifli olsa da pandispanya işi beni soğutmuştu, bir kere yağsız olduğu için sünger gibi ve bence lezzetsiz bir şey. Üstelik stres yaratıyor çünkü her zaman aynı sonucu alamıyorsunuz.